X
تبلیغات
رایتل

هنوز در سفرم

پنج‌شنبه 21 اردیبهشت‌ماه سال 1391 ساعت 05:06 ب.ظ

شاهین نجفی و سقوط از ارتفاع ساده لوحی یک امت


You may say I’m a dreamer / But I’m not the only one. John Lennon 


+ در قصه های پریان همیشه قهرمان تنها به کشتن اژدها می رود. در قصه های پریان همیشه قهرمان برنده می شود. 


+ آناتول فرانس می‌گوید دین افیونِ توده است. اما چه باک اگر توده افیونی باشد. دست‌کم می‌تواند زندگیِ شادی داشته باشد . ذهن از ابهام بیزار است. مذهب ابهام را از مغز می‌زداید. مذهب به پرسش‌های تو پاسخ می‌دهد. به مذهب بیایید –برای شما برنامه‌ی ویژه‌ای دارد- مذهب برای انسان‌ها معنا می آفریند. مذهب زندگی شان را در چارچوبی می‌گنجاند. مذهب بین انسان‌ها و روان‌شان رابطه‌ای برقرار می‌کند دین همیشه با ما بوده، هست و خواهد برد. هیچ کس نمیتواند خدا را بکشد.


 + هیچ کس نمیتواند خدا را بکشد. سقراط آزمود. دیگران هم. خدایی همیشه در ناخودآگاه ما هست. همیشه دوست داریم گمان کنیم بیرون کهکشان‌ها کسی مراقب ماست. به یک خواب می ماند. کسی بیاید و آب در لانه ی موران بیندازد، کسی بیاید و خواب آشفتگان را آشفته‌تر سازد ، چرا صدایش را نبریم؟ چرا باید بیدار شد وقتی که می توان تخت خوابید. وقتی که می توان چشم ها را بست و کارها را گذاشت برای مهدی و نقی و باقی دوستان.  


+ صدای شاهین نجفی ، حتی اگر همه‌ی کوه‌های دنیا هم انعکاسش دهند، نخواهد توانست ذره‌ای از خواب‌آلودگی این امتِ دیازپام خورده کم کند. نمیتواند به خدایی –یا نقی ای-بخندد. دوران قصه‌های پریان هم خیلی وقت است تمام شده. امروز اژدهایان را با هم می کشند. بیا ای خواننده ، بیا تا با هم اژدها را بکشیم.